Home   Καθημερινά & Απρόοπτα   Ο μπαμπάς μου είναι άρρωστος!

Ο μπαμπάς μου είναι άρρωστος!

shock-horror-child-rexO Κώστας μπήκε τρέχοντας στο γραφείο μου, χωρίς φυσικά να χτυπήσει την πόρτα, θρονιάστηκε δίπλα μου και είπε λαχανιασμένος

– Σας έχω νέα. Καινούρια, καταπληκτικά, φοβερά, φανταστικά.

-Αργότερα Κώστα. Εχω λίγη δουλειά ακόμη.

-Δε γίνεται να περιμένω λεπτό. Τα νέα είναι για τον μπαμπά μου και τα λέω παντού. Τα είπα στη γιαγιά, στη δασκάλα, στο σχολείο, στην κ. Ελένη, ήρθε και η σειρά σας. Ακούστε και θα καταλάβετε.

-Λέγε λοιπόν!

-Ο μπαμπάς μου είναι άρρωστος. Πολύ άρρωστος .Του το είπε η μαμά και εκείνος μόλις του το είπε έγινε άσπρος, κάτασπρος. Να δω τώρα σε πόσους γιατρούς θα πάμε,   αλλά σίγουρα θα γίνει καλά, γιατί η μαμά το τόνισε: «θα την εξαφανίσω».

-Kαι εσύ πού τα ξέρεις όλα αυτά; Κρυφάκουγες πάλι;

-Όχι καλέ. Το είπε μπροστά μας και ήταν και η αδελφή μου εκεί. Μάλιστα, μάλιστα κυρία Ολγα, έτσι ακριβώς έγινε.

-Και τι αρρώστια έχει ο μπαμπάς; μουρμούρισα ανήσυχη. Κολλητική;

-Α, αυτό δεν το ξέρω. Είναι μια αρρώστια μάλλον ξαφνική. Και έχει κι ένα όνομα λίγο περίεργο, αλλά όχι άσχημο .

-Πως τη λένε την αρρώστια βρε Κώστα; Θα μου πεις επιτέλους;

-Γκόμενα. Τη λένε γκόμενα.

-Τιιι ;; Είσαι σίγουρος; ψέλισα ενώ σκεφτόμουν ότι εδώ κάτι μου έχει ξεφύγει και καλύτερα να προσέχω.

-Σας λέω, γ κ ό μ ε ν α.  Να πως έγινε. Γύρισε ο μπαμπάς στο σπίτι το βράδυ και εμείς βλέπαμε τηλεόραση και τρώγαμε ποπ κορν. Μόλις μπήκε η μαμά σηκώθηκε, πήγε κοντά του, τον μύρισε του είπε κάτι για τα τηλεφωνήματα και μετά ξεφώνισε:

«Σταμάτη έχεις γκόμενααα». Και ο μπαμπάς άσπρισε, είπε όχι, η μαμά είπε ναι,, κι εγώ αμέσως κατάλαβα πως είναι άρρωστος γιατί έτσι μιλάει η μαμά όταν αρρωσταίνουμε. Πέρσι –θυμάστε- που δεν ερχόμουν για κάποιο καιρό, είχε κάνει το ίδιο.

-Κωστάκη, έχεις ιλαρααά. Και όταν είχε πυρετό η αδελφή μου, της είπε:

-Έχεις γρίπηηη. Είναι πολύ αστεία όταν κάνει έτσι.

-Αααα, είπα, γιατί δεν είχα  άλλο τίποτα να πω.

-Μάλιστα. Κι εγώ από χθες το λέω παντού κι όλοι με κοιτάνε όπως εσείς. Με κάτι μάτια «να». Τρομερά νέα, ε;

-Εεεε, είπα αλλάζοντας φωνήεν γιατί είχα μείνει άλαλη.

-Φεύγω κυρία Όλγα. Κι αν δε με πιστεύετε, πάρτε τη μαμά τηλέφωνο να σας τα πει κι εκείνη.

-Ναι Κώστα μου, σίγουρα θα την πάρω.

-Γεια σας!

-Γεια σου, του απάντησα και, μόλις έκλεισε η πόρτα, σήκωσα το ακουστικό. Μερικές αρρώστιες θέλουν προσοχή. Πολλή προσοχή.